|
|
Warto przeczytać...
Trafiona przez piorunStałam u bram nieba i piekłaOsobiste świadectwo dr Glorii Polo Kolumbijska dentystka – dr Gloria Polo przez uderzenie pioruna została tak straszliwie poparzona, że lekarze nie dawali jej żadnych szans na przeżycie. Przez kilka dni była nieprzytomna, a przy życiu utrzymywała ją aparatura medyczna. Podczas śpiączki doświadczyła istnienia życia po śmierci. Po swoim cudownym uzdrowieniu daje świadectwo o miłosierdziu Boga, o niepowtarzalności naszego życia na ziemi oraz o istnieniu nieba, czyśćca, piekła i świata złych duchów. Przeczytaj... Więcej na stronie: http://gloriapolo.neuevangelisierung.org/mensajepl.html
Eucharystia w życiu kapłana Rok 2005 przeżywaliśmy w Kościele jako Rok Eucharystii. Pragnieniem Jana Pawła II było, aby wierni jeszcze bardziej poznawali Chrystusa; dojrzalej uczestniczyli w Ofierze Krzyżowej uobecniającej się we Mszy św. i głębiej przeżywali zjednoczenie z Nim w Komunii św. W tej tajemnicy zbawienia bezpośrednio uczestniczą kapłani jako szafarze tego sakramentu. Oni jeszcze bardziej wnikają w misterium sancti sacrificii, dlatego rozumieją, jak ważną jest rzeczą być dysponowanym do składania Ofiary. Konferencje tutaj zamieszczone zostały wygłoszone na miesięcznych Skupieniach księży w jednym z dekanatów Torunia. Oddając
je do ręki w formie książkowej, pragniemy, aby dotarły one do szerszego ogółu
kapłanów i przyczyniły się do ożywienia wiary, miłości i szacunku dla
Chrystusa Eucharystycznego.
Program
pracy duszpasterskiej papieża Grzegorza Wielkiego Rozprawa
doktorska Sięganie do ojców Kościoła,
aby uczyć się od Nich programu pracy duszpasterskiej, nie jest dziś
zwyczajne. A tymczasem ojcowie Kościoła, układający program pracy
duszpasterskiej i go realizujący, kładli równocześnie podwaliny pod szeroko
rozumianą kulturę europejską. (bp Jan Tyrawa)
Anglia
była jednym z pierwszych krajów Zachodu, który objęła ewangelizacyjna działalność
Kościoła. W VI w. misję do zamieszkujących wyspę germańskich ludów Anglów
i Sasów wysłał papież św. Grzegorz I Wielki. Na jej czele stanął św.
Augustyn (nie mylić ze znanym ojcem Kościoła), który został również
pierwszym arcybiskupem Canterbury (katolickim prymasem Anglii). Równolegle z
misją rzymską Anglię ewangelizowały misje iroszkockie, tzn. prowadzone przez
mnichów irlandzkich (duchowych potomków św. Patryka, apostoła Zielonej
Wyspy). Irlandia
została schrystianizowana w V w. przez św. Patryka. Przez kilka następnych
stuleci Zielona Wyspa zyskała sobie miano „wyspy świętych”. To z niej
bowiem wyruszały zastępy misjonarzy ewangelizujących sąsiednią Brytanię i
dalsze obszary dawnego zachodniego cesarstwa rzymskiego: dzisiejszą Francję,
Niemcy, Szwajcarię oraz Italię. Do
naszej redakcji (Miłujcie się) dotarł list od czytelniczki mieszkającej
w Anglii. Wiele Polek w ostatnim czasie wyjeżdża do pracy za granicą, trafiając
w środowiska zróżnicowane pod względem narodowym i wyznaniowym. Pojawiają
się w związku z tym nowe wyzwania, rozterki i nowe pytania. Jednym z nich jest
pytanie o to, czy związek dwojga ludzi wywodzących się ze skrajnie odmiennych
kultur, religii, mentalności może być szczęśliwy i trwały. |